دست نوشته های یک روزنامه نگار آماتور
روزانه های یک سفر کرده
نگاهی به دعوت
6:20 بعد از ظهر
یادداشتی به آخرین ساخته ابراهیم حاتمی کیا؛
دروغ«دعوت»

آنچه که دست سینمای غرب را برای بیان ناگفتههای جامعهشان باز گذاشته، عدم وجود یکسری محدودیتهای اعتقادی و اجتماعی نسبت به ایران است، در این صورت چنانچه اثری بخواهد ناگفتههای اجتماعی ایران را در قالب هنر هفتم بازگو کند، بدون تردید کار سختی در پیش رو خواهد داشت. چیزی که «دعوت» را از سایر ساختههای سینمای ایران متمایز کرده توسل به همین ناداشتهها و بیان ناگفتههاست. چیزی که که حاتمیکیا دنبالش بوده!
ادامه مطلب
