عـاشـق بـی خـرد ناهنـجار      ***     نه بل آن فاسق بی عصمت و ننگ      

رفت و مادر را افکند به خاک     ***       سینه بدرید و دل آورد به چنگ       

قصد سر منزل معشوقه نـمود    ***        دل مادر به کفش چون نارنگ      

ازقضا خورد دم در به زمیــن     ***        و اندکی رنجه شد او را آرنگ        

آن دل گرم که جان داشت هنوز ***         اوفتاد از کف آن بی فرهنگ      

از زمین باز چو برخاست نمود     ***           پی برداشتن دل، آهنگ 

اينجا مشهد است، كوه هاي آب و برق، ميانه ترين ساعات روز... برف و سرما به جدل افتاده اند و جنگ اين دو، شادي مردمي را فراهم آورده كه چند روزي هست، فارغ از هرگونه فعاليت اداري و درسي آمده اند تا از نوك كوه تا پايه يك درخت كاج كوچك را روي زمين بلغزند...