مرحوم «محمدعلی فردین» از معشوقه های اساسی این قطعه به شمار می آید، دوستدارانش در ترانه ای بر مزارش می خواندند؛ مثل شب آروم ولی پر رمز و راز ... مثل گل تازه ولی بی ادعاست!

آقای خنده ایران با تشریفات زیادی به خاک سپرده شد، ولی هیچ وقت آن اهالی تشریفات فکر کردند که روزی خواهد آمد که نام «منوچهر نوذری» از شدت گل آلودی مقبره اش به آسانی قابل خواندن نباشد؟

اواسط زمستان 81 بود که خانه اهالی زیر آسمان شهر3 بی سرایدار شد و به همین دلیل هم کاملا ناگهانی تصویرشان بر قاب جادویی نقش بست و خبر دادند که «رضا ژیان» رفت، هنوز هم اکبر عبدی از ژیان به عنوان استاد بازیگری اش یاد می کند و الحق که حق با اوست، محله برو بیا را که یادتان نرفته؟!

شاید غمناک ترین خبر سینمایی سال 85، خبر مرگ بازیگری بود که آن روزها نامش زیاد سر زبانها افتاده بود، «پوپک گلدره» از معدود کسانی بود که قبرش خیس و پرمخاطب بود!

«داود اسدی» که این روزها مجموعه خط شکن از او روی آنتن است، در اولین روزهای سال جاری به جرگه فنائیان پیوست، فعلا که خوب مشتری دارد ولی حتما خودش خبردار است که در آینده ای نه چندان دور به سرنوشت همکارانش دچار خواهد شد!

"بازیگر توانای سینما و تلویزیون" لقبی است که سنگ نویسان مزار، به «رضا سعیدی» هنرپیشه خراسانی سینما داده اند، می گویند وقتی مرحوم سعیدی مشهد را به قصد پایتخت ترک کرد گفت که حتی اجازه نمی دهد جنازه اش به مشهد برگردد، ظاهرا به قولش عمل کرده است!

آخرین دفن شدگان در این قطعه هم غریبانه رفتند و طبق معمول بعد از رفتنشان همه به یاد آوردند که هم «نادر ابراهیمی» بوده و هم «اسماعیل داور فر»، فعلا که ابراهیمی به مراتب در بازدید، از هم دوره ای خودش جلو زده، تفاوت دو قبر را مقایسه کنید متوجه می شوید!

کارگردان ونویسنده برجسته سینمای کشور هم حالا جزء غریبهای قطعه هنرمندان به حساب می آید، «جلال مقدم» در اوایل قطعه به خاک سپرده شده و با چشمانی که سنگ تراش ماهر، در مزارش برایش حک کرده نظاره گر رفت و آمد مردمی است که به راحتی قبرش را لگد مال می کنند، عکس ضمیمه شده به این هم، شناسنامه مرحوم مقدم است که در موزه سینما نگهداری می شود.

از این دست مقبره ها پر بود، اتفاقا از همه شان هم عکس دارم، ولی قطعا از حوصله شما خارج است دیدن این فراموش شدن ها!